يك انديشه يا ملاحظه روانشناسی مرا به نگاشتن اين يادداشتها برانگيخته است و آن بيان اين مطلب است كه در تحت تأثير عقيده خرد و ادراك آدمی از كار ميافتد. چنان كه ميدانيم عقايدی از طفوليت به شخص تلقين شده و زمينه انديشههی او قرار ميگيرد و آن وقت ميخواهد همه حقايق را به آن معتقدات تلقينی كه هيچ مصدر عقلايی ندارد منطبق سازد. حتی دانشمندان نيز به جز عدهی انگشت شمار به اين درد دچارند و نميتوانند قوه ادراك خود را به كار اندازند و اگر هم بتوانند به كار اندازند بری تأييد عقايد تلقينی است. بشری كه وجه امتيازش قوه ادراك است و با قوه ادراك مسائل رياضی و طبيعی را حل ميكند، در امور عقيدهی خواه سياسی و خواه دينی پی روی عقل و حتی مشهودات ميگذارد.علی دشتی
|+| نوشته شده توسط
رئیسی در سه شنبه چهارم دی 1386
|
